Podstawowe zasady i wymiar urlopu wypoczynkowego


Okresy świąteczne i wakacyjne skłaniają do rozmyślań na temat urlopów. Osoby pracujące w ramach umowy o pracę podlegają określonym regulacjom w tym przede wszystkim Kodeksu Pracy.

Wypoczynek

Prawo do wypoczynku pracownika jest czymś więcej niż uprawnieniem do skorzystania z urlopu wypoczynkowego. Poza nim Kodeks Pracy wyróżnia również zasady dotyczące czasu pracy (oraz jego ograniczeń) oraz dni wolnych. Nadal urlop wypoczynkowy pozostaje jednak jednym z najważniejszych terminów do odpoczynku dla pracownika.

Urlop wypoczynkowy

Według art. 152§1 Kodeksu Pracy pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. Tego prawa pracownik nie może się zrzec. Ustawodawca podzielił pracowników na grupy przypisując im różne prawa do urlopu. Urlop można podzielić na części, ale co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych. 

Wymiar urlopu

Podstawy wymiaru urlopu określono między innymi w art. 154§1 Kodeksu Pracy. Który dzieli dzieli pracowników poprzez pryzmat przepracowanych lat. Jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat jego urlop wynosi 20 dni. Jeżeli jest zatrudniony co najmniej 10 lat jego urlop wypoczynkowy wznosi 26 dni.

W przypadku osób zatrudnionych na niepełny etat (niepełny wymiar czasu pracy) urlop ustala się proporcjonalnie do tego czasu pracy. Niepełny dzień urlopu zaokrągla się do pełnego dnia.

Udzielenie urlopu 

Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy. Zgodnie z obowiązującym go rozkładem pracy. W praktyce oznacza to, że jeżeli ktoś pracuje na przykład na 1/5 etatu, tylko w środy – to należy mu udzielić urlopu właśnie w środę (dzień pracy). Jeden dzień urlopu odpowiada z założenia 8 godzinom pracy.

Okres pracy

Jak widać z powyższego rozważania ilość urlopu – 20 lub 26 dni, zależy od wyliczenia okresu pracy danej osoby. Tutaj do wyliczenia wymiaru urlopu wlicza się między innymi okresu poprzedniego zatrudnienia. Dodatkowo do okresu pracy wlicza się odpowiednie szkoły. Zgodnie z art. 155§1 Kodeksu pracy szkoły uprawniają do wliczenia:

  1. zasadnicza lub równorzędna szkoła zawodowa – przewidziany programem czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata;
  2. średnia szkoła zawodowa – przewidziany programem czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat;
  3. średnia szkoła zawodowa dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych – 5 lat;
  4. średnia szkoła ogólnokształcąca – 4 lata;
  5. szkoła policealna – 6 lat;
  6. szkoła wyższa – 8 lat.

Okresy tej nauki nie podlegają sumowaniu.

W przypadku jeżeli pracownik jednocześnie pracował i pobierał naukę, z zasady może wybrać czy wliczyć okres nauki czy pracy, w zależności od tego co jest dla niego korzystniejsze.

Tagi: , , , , , ,